Święty Kazimierz Królewicz

Historia, którą kryje św. Kazimierz Królewicz, to opowieść o człowieku, który mimo ogromnych wpływów i bogactwa, potrafił zachować niezwykłą skromność. Urodzony na Wawelu jako syn Kazimierza Jagiellończyka, od najmłodszych lat przygotowywany był do roli władcy. Jego wychowawcą był słynny kronikarz Jan Długosz, który zaszczepił w nim nie tylko ogromną wiedzę, ale przede wszystkim głęboką wiarę. Choć świat widział w nim następcę tronu, on sam czuł, że jego powołanie leży gdzie indziej.

Wspomnienie 4 marca przypomina nam o jego niezłomnej postawie. Jako młody mężczyzna, św. Kazimierz Królewicz aktywnie uczestniczył w życiu politycznym, pełniąc m.in. funkcję namiestnika w Koronie podczas nieobecności ojca. Rządził sprawiedliwie, dbając o najuboższych i zyskując miano „obrońcy biednych”. Jednak to jego życie duchowe budziło największy podziw. Pod jedwabnymi szatami nosił włosienicę, pościł i spędzał długie godziny na modlitwie przed zamkniętymi drzwiami kościołów.

Analizując biografię świętego Kazimierza, nie sposób pominąć jego ogromnej czci do Matki Bożej. Przypisuje się mu autorstwo (lub szczególne upodobanie) hymnu „Dnia każdego sław Maryję”. Jako patron Polski i Litwy, łączył te dwa narody nie siłą oręża, lecz przykładem świętości. Zmarł w wieku zaledwie 25 lat na skutek gruźlicy, do końca zachowując śluby czystości, co do dziś czyni go wzorem dla młodzieży. Patrząc na atrybuty świętego Kazimierza, takie jak biała lilia, widzimy człowieka, który w świecie pełnym pokus wybrał drogę radykalnej miłości do Boga.