Święta Katarzyna Tekakwitha – Lilia Mohawków

Urodzona w 1656 roku w małej osadzie na terenie dzisiejszego stanu Nowy Jork, Święta Katarzyna Tekakwitha jest postacią absolutnie wyjątkową. Jej ojciec był wodzem pogańskiego plemienia Mohawków, a matka chrześcijańską Indianką z plemienia Algonkinów. Niestety, wczesne lata życia dziewczynki zostały naznaczone wielką tragedią. Groźna epidemia ospy zabrała oboje jej rodziców oraz małego brata, a ją samą pozostawiła ze słabym wzrokiem i głębokimi bliznami na twarzy. Z powodu tych wydarzeń wychowywała się w rodzinie wuja, nowego wodza plemienia, nieustannie zmagając się z trudnościami oraz brakiem zrozumienia ze strony otoczenia.

Mimo nacisków i gróźb ze strony krewnych, zafascynowana wiarą swojej zmarłej matki, przyjęła chrzest w wieku 18 lat. Wybrała wtedy imię Kateri – na cześć świętej Katarzyny ze Sieny. Od tego momentu jej codzienne funkcjonowanie w wiosce stało się bardzo trudne. Była wyśmiewana za swoją pobożność, stanowczo odmawiała pracy w niedzielę i wbrew tradycji plemienia złożyła prywatny ślub czystości, nie chcąc wychodzić za mąż. Z powodu rosnącego niebezpieczeństwa, a nawet prób zastraszenia jej śmiercią, została zmuszona do ucieczki do chrześcijańskiej misji nad rzeką Świętego Wawrzyńca, na południe od dzisiejszego Montrealu.

Dopiero w nowym miejscu mogła w pełni oddać się modlitwie, opiece nad chorymi i starszymi. Choć sama często niedomagała, zawsze służyła pomocą najsłabszym. Nie rozstawała się z różańcem, a podczas długich spacerów w pobliskich lasach układała z gałązek małe drewniane krzyże, oznaczając w ten sposób miejsca swojej modlitwy. Z powodu jej niezwykłej duchowej czystości i prostej, niewzruszonej wiary, misjonarze oraz inni Indianie zaczęli nazywać ją Lilią Mohawków. Zawsze starała się żyć w pełnej harmonii ze Stwórcą i naturą, dlatego dziś jest znana jako patronka ekologów oraz osób działających na rzecz ochrony przyrody.

Każdego roku, gdy w kalendarzu pojawia się 17 kwietnia, Kościół przypomina jej piękne i pełne wyrzeczeń życie. Zmarła z powodu ciężkiej choroby, mając zaledwie 24 lata, a jej ostatnimi słowami było ciche "Kocham Cię, Jezu". Życiorys świętej Katarzyny to nie tylko opowieść o cierpieniu, ale przede wszystkim o wielkiej odwadze, by pozostać wiernym sobie i swoim przekonaniom. Historia tej pierwszej kanonizowanej rdzennej Amerykanki to piękny, inspirujący dowód na to, że autentyczne dobro i czystość intencji potrafią rozjaśnić największe życiowe ciemności.