Św. Agnieszka z Montepulciano – Życiorys, Cuda i Objawienia
-
Wspomnienie: 20 kwietnia
-
Patronka: Montepulciano, dusz w czyśćcu cierpiących.
- Atrybuty: lilia, krzyż, baranek, makieta klasztoru.
- Kanonizacja: 10 grudnia 1726 r. przez papieża Benedykta XIII.
Niezwykłe życie i cuda dominikanki. Od małej dziewczynki do wielkiej mistyczki
Św. Agnieszka z Montepulciano, przyszła na świat w 1268 roku w Gracciano we Włoszech, w zamożnej i szanowanej rodzinie. Jej droga do świętości rozpoczęła się niezwykle wcześnie. Już jako mała dziewczynka wykazywała ogromną pobożność, a w wieku zaledwie dziewięciu lat uprosiła rodziców, by pozwolili jej wstąpić do surowego zgromadzenia zakonnego zwanego potocznie "Siostrami od Worka" (ze względu na szorstkie habity). To właśnie tam zaczął kształtować się fascynujący życiorys świętej Agnieszki, pełen modlitwy, wyrzeczeń i głębokiej miłości do Boga.
Szybko okazało się, że młodziutka zakonnica obdarzona jest niezwykłą dojrzałością duchową. W wieku piętnastu lat, za specjalną dyspensą papieską, została przełożoną nowego klasztoru w Proceno. Sława jej świętości szybko rozniosła się po okolicy. Mieszkańcy jej rodzinnego miasta bardzo pragnęli, aby powróciła do nich. W odpowiedzi na ich prośby, Agnieszka założyła w Montepulciano nowy klasztor, w którym z czasem wprowadziła regułę dominikańską. Od tej pory ta święta dominikanka stała się matką duchową dla wielu kobiet i doradczynią dla poszukujących pocieszenia mieszkańców.
Wszelkie podania i kroniki z tamtego okresu szczegółowo opisują cuda świętej Agnieszki. Z relacji świadków dowiadujemy się o licznych objawieniach Matki Bożej, wizjach anielskich i głębokich ekstazach. Podobno podczas modlitwy Agnieszka wielokrotnie unosiła się nad ziemią, a w miejscu, gdzie klęczała, pojawiał się biały opad przypominający niebiańską mannę, ułożony w kształt krzyża. Święta zmarła 20 kwietnia 1317 roku w wieku 49 lat, do końca życia emanując spokojem i pokorą.

