Święta Maria Magdalena: Apostołka Apostołów i Świadek Zmartwychwstania
-
Wspomnienie: 22 lipca
-
Patronka: Kobiety, osoby żałujące za grzechy, nawróceni, fryzjerzy, ogrodnicy, producenci perfum i aptekarze, a także studenci oraz osoby pomawiane i bezpodstawnie oskarżane.
- Atrybuty: Flakonik z alabastru na oleje i pachnidła, naczynie z maścią, czaszka (symbol pokuty i kontemplacji), długawe rozpuszczone włosy, a także krzyż oraz księga.
- Kanonizacja: Święta z okresu wczesnochrześcijańskiego (kanonizacja tradycyjna). Jej wyjątkowy kult sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Kim była Maria Magdalena? Niezwykła historia pierwszej świadkini Zmartwychwstania
W historii chrześcijaństwa niewiele postaci budziło tak wielkie emocje, dyskusje i zachwyt jak niewiasta pochodząca z Galilei. Przez stulecia w tradycji zachodniej nakładano na nią wizerunki innych ewangelicznych kobiet, gubiąc gdzieś pierwotny sens jej misji. Odpowiedź na pytanie o to, kim była święta Maria Magdalena, odnajdujemy jednak bezpośrednio na kartach Pisma Świętego oraz w najstarszych przekazach Kościoła.
Prawda ukryta na kartach Ewangelii: Prawdziwe oblicze niewiasty z Magdali
Gdy szczegółowo analizujemy życiorys świętej Marii Magdaleny, musimy zacząć od jej rodzinnego miasta – Magdali, tętniącego życiem ośrodka rybackiego nad Jeziorem Galilejskim. Ewangelista Łukasz wspomina, że Jezus uwolnił ją od udręki siedmiu złych duchów. Wydarzenie to całkowicie odmieniło jej los. Wypełniona głęboką wdzięcznością i miłością, Maria dołączyła do grona uczniów przemierzających Palestynę. Co istotne, jako zamożna osoba, wraz z innymi niewiastami wspierała działalność Chrystusa i Jego Apostołów z własnych środków finansowych.
Wbrew obiegowym opiniom, utożsamiającym ją przez wieki z ewangeliczną jawnogrzesznicą obmywającą łzami stopy Chrystusa (pomyłka ta wyrosła z homilii papieża Grzegorza Wielkiego z 591 roku), tekst Pisma Świętego ukazuje ją przede wszystkim jako dojrzałą, niezależną i niezwykle wierną uczennicę.
Wierność pod krzyżem i poranek wielkanocny
Gdy nadeszła godzina próby, a przerażeni Apostołowie rozproszyli się w mrokach Wielkiego Piątku, Maria Magdalena trwała nieugięta. Stała pod krzyżem na Kalwarii obok Maryi, Matki Jezusa, oraz świętego Jana, będąc świadkiem ostatnich chwil Męki Pańskiej. Patrzyła na śmierć Nauczyciela i towarzyszyła Jego złożeniu do grobu.
Prawdziwy punkt zwrotny nastąpił jednak pierwszego dnia po szabacie. Z samego rana, gdy było jeszcze ciemno, udała się do grobu, aby namaścić ciało Chrystusa. To właśnie wtedy rozegrało się przejmujące spotkanie Marii Magdaleny ze Zmartwychwstałym. Początkowo, zalana łzami, wzięła Jezusa za ogrodnika. Dopiero gdy wypowiedział jej imię ze znaną jej dobrze czułością – „Mario!” – poznała swojego Pana. Została wówczas posłana z misją idącą na cały świat: miała udać się do apostołów i ogłosić im zwycięstwo nad śmiercią. Z tego powodu święty Tomasz z Akwinu określił ją zaszczytnym mianem Apostolorum Apostola – „Apostołką Apostołów”.
Symbolika, kult oraz dziedzictwo w chrześcijaństwie
Niezwykłe posłannictwo niewiasty z Magdali sprawiło, że jej kult stał się jednym z filarów wczesnego Kościoła. Przypatrując się sztuce sakralnej, łatwo dostrzec atrybuty świętej Marii Magdaleny, pośród których na pierwszy plan wysuwa się naczynie z wonnymi olejkami. Symbolizuje ono nie tylko chęć namaszczenia ciała Chrystusa w grobie, ale też miłość, która nie cofa się przed żadną przeszkodą.
Rozważając to, czego patronką jest Maria Magdalena, widzimy jak uniwersalna jest jej postać. Służy pomocą wszystkim poszukującym prawdy, osobom doznającym krzywdzących ocen, a także ludziom przechodzącym przez głębokie nawrócenie serca. Pokazuje, że w relacji z Bogiem nie liczy się przeszłość, lecz szczerość miłości i odwaga w głoszeniu Prawdy.