Święta Hiacynta Marto

Urodzona w małej portugalskiej wiosce Aljustrel, święta Hiacynta Marto była początkowo zwykłą, pełną radości dziewczynką, która uwielbiała taniec i zabawę. Jej życie zmieniło się bezpowrotnie w 1917 roku, kiedy to wraz ze swoim bratem Franciszkiem i kuzynką Łucją dos Santos doświadczyła niezwykłych wydarzeń, znanych dziś na całym świecie jako objawienia w Fatimie. Te proste, niepiśmienne dzieci stały się powiernikami orędzia, które wstrząsnęło ówczesnym światem i na zawsze odmieniło bieg historii Kościoła.

Jako najmłodsza z trójki, Hiacynta była niezwykle wrażliwa i empatyczna. To właśnie na niej tajemnice fatimskie, a w szczególności przerażająca wizja piekła, wywarły największe i najbardziej wstrząsające wrażenie. Od tego momentu, z niespotykaną jak na swój wiek dojrzałością, postanowiła ofiarować wszystkie swoje codzienne niedogodności, cierpienia i umartwienia w intencji nawrócenia grzeszników. Choć dzieci z Fatimy spotykały się z powszechnym niedowierzaniem, drwinami, a nawet więzieniem i groźbami ze strony lokalnych władz antyklerykalnych, ich wiara pozostała całkowicie niezachwiana.

Mali pastuszkowie fatimscy musieli szybko dorosnąć. Niedługo po zakończeniu objawień, Europa zmagała się z morderczą pandemią. Hiacynta zapadła na hiszpankę, która wywołała u niej niezwykle bolesne komplikacje, w tym ropne zapalenie opłucnej. Pomimo ogromnego, fizycznego bólu, znosiła pobyt w szpitalach w Ourém i Lizbonie z heroiczną cierpliwością. Cierpiała w samotności, z dala od ukochanej rodziny, ofiarowując swój strach i opuszczenie za innych ludzi. Zmarła 20 lutego 1920 roku, mając zaledwie niespełna 10 lat, zostawiając po sobie świadectwo niezwykłej dojrzałości duchowej i ogromnej, bezinteresownej miłości do Boga i drugiego człowieka.