Święty Honorat z Amiens
-
Wspomnienie: 11 stycznia
-
Patron: Piekarzy, cukierników, młynarzy, handlarzy mąką, wytwórców świec.
-
Atrybuty: Łopata piekarska (często z chlebami), pastorał, drzewo morwowe.
-
Kanonizacja: Kult zatwierdzony tradycją (święty wczesnochrześcijański).
Jego legenda to dowód na to, że Bóg potrafi działać w najbardziej prozaicznych momentach życia, a ufna wiara sprawia, że nawet surowe drewno roboczego narzędzia może niespodziewanie zakwitnąć, stając się znakiem Bożej potęgi.
Cud chlebowej łopaty – Historia i życiorys św. Honorata
Święty Honorat urodził się w VI wieku w szlacheckiej rodzinie w północnej Francji (w regionie Ponthieu). Od młodości wyróżniał się pobożnością i skromnością, co ostatecznie doprowadziło go do objęcia funkcji biskupa Amiens około roku 554. Jego posługa przypadła na trudne czasy, jednak Honorat zasłynął jako pasterz niezwykle oddany swoim wiernym, niosący im pomoc duchową i materialną.
Najsłynniejsza historia związana z jego życiem dotyczy momentu jego wyboru na biskupa. Według legendy, Honorat uważał się za niegodnego tak zaszczytnej funkcji. W tym czasie w jego rodzinnym domu, jego dawna opiekunka (według innych wersji – służąca) zajęta była wypiekiem chleba. Gdy posłaniec przyniósł wieść, że Honorat został biskupem, kobieta roześmiała się z niedowierzaniem, mówiąc, że prędzej jej drewniana łopata do wsadzania chleba do pieca zakwitnie, niż Honorat zostanie biskupem.
W tym samym momencie rzucona na ziemię sucha, drewniana łopata zapuściła korzenie i w cudowny sposób przekształciła się w kwitnące drzewo morwowe. Ten znak ostatecznie potwierdził powołanie Honorata i stał się przyczyną, dla której przez wieki czczony jest jako patron wszystkich, którzy pracują z mąką i ogniem.