Nowenna do Miłosierdzia Bożego
Dzień 9
Słowa Pana Jezusa:
„Dziś sprowadź Mi dusze oziębłe i zanurz je w przepaści miłosierdzia mojego. Dusze te najboleśniej ranią Serce moje. Największej odrazy doznała dusza moja w Ogrójcu od duszy oziębłej. One były powodem, iż wypowiedziałem: Ojcze, oddal ode mnie ten kielich, jeżeli jest taka wola Twoja. Dla nich jest ostateczna deska ratunku uciec się do miłosierdzia mojego.”
Jezu najlitościwszy, któryś jest samą litością, wprowadzam do mieszkania najlitościwszego Serca Twego dusze oziębłe; niechaj w tym ogniu czystej miłości Twojej rozgrzeją się te zlodowaciałe dusze, które podobne są do trupów i takim Cię wstrętem napawają. O Jezu najlitościwszy, użyj wszechmocy miłosierdzia swego i pociągnij je w sam żar miłości swojej, i obdarz je miłością świętą, bo Ty wszystko możesz.
Ogień i lód nie da się złączyć,
Bo albo ogień zgaśnie, albo lód będzie topnieć.
Lecz miłosierdzie Twe, o Boże,
Może jeszcze większe nędze wspomóc.
Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze oziębłe, które są zamknięte w najlitościwszym Sercu Jezusa. Ojcze miłosierdzia, błagam Cię przez gorzkość męki Syna Twojego i przez trzygodzinne konanie Jego na krzyżu, niech i one wysławiają przepaść miłosierdzia Twego... Amen.
(Po tej modlitwie odmawia się Koronkę do Miłosierdzia Bożego)
O tej modlitwie
Nowenna do Miłosierdzia Bożego – Dzień 9 stanowi zwieńczenie dziewięciodniowego cyklu modlitewnego, który tradycyjnie rozpoczynamy w Wielki Piątek. W tym ostatnim dniu, przypadającym zwykle w sobotę przed Świętem Miłosierdzia, Pan Jezus polecił św. Siostrze Faustynie przyprowadzić do swego Serca dusze oziębłe. Modlitwa ta, podyktowana wprost przez Zbawiciela, jest przejmującym wołaniem o rozpalenie na nowo obojętnych, "zlodowaciałych" serc, które zadają Mu najwięcej bólu. Odmawiając te słowa z ufnością, ofiarowujemy bliźnim ostateczną deskę ratunku i przygotowujemy własne dusze na ogrom łask płynących z Niedzieli Miłosierdzia Bożego.
Źródło: „Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej” – św. s. M. Faustyna Kowalska, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 2001, (Dz. 1214-1215). Zatwierdzone przez Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia.

