Akt oddania się woli Bożej
Obdarz mnie, łaskawy Jezu, łaską Twoją, aby ze mną była i ze mną pracowała, i ze mną aż do końca wytrwała.
Daj mi, abym zawsze pragnął i chciał tego, co Tobie jest milsze i co się Tobie bardziej podoba.
Twa wola niechaj będzie moją wolą, a moja wola niech idzie zawsze za Twoją i niech się z nią najzupełniej zgadza.
Niech będzie we mnie jedno chcenie i niechcenie z Tobą i niech nie będę mógł chcieć, ani nie chcieć, jeno to, co Ty chcesz, albo nie chcesz.
Daj mi, abym umarł dla wszystkiego, co jest na świecie, i daj mi dla Ciebie ukochać wzgardę i zapomnienie na tej ziemi.
Daj mi nade wszystko, czego pożądać można, odpocząć w Tobie i uciszyć w Tobie serce moje.
Tyś jest prawdziwym pokojem serca, Tyś jest jedynym ukojeniem; poza Tobą wszystko jest twarde i niespokojne. W tym pokoju, to jest w Tobie samym, jedynym, najwyższym i wiecznym Dobru, zasnę i odpocznę.
Amen.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Akt oddania się woli Bożej to jedna z najpiękniejszych modlitw chrześcijańskiej ascezy, ucząca całkowitego zaufania Opatrzności. Jej słowa nie są jedynie prośbą o wysłuchanie, lecz wyrazem gotowości na przyjęcie każdego planu, jaki Bóg przygotował dla duszy. Poniższy tekst pochodzi z klasycznego dzieła duchowości katolickiej i od wieków służy wiernym do odnajdywania wewnętrznego pokoju poprzez zjednoczenie własnej woli z wolą Stwórcy. Jest to modlitwa szczególnie pomocna w chwilach trudnych wyborów, lęku o przyszłość oraz rozeznawania powołania.
Źródło: Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa (łac. De imitatione Christi), Księga trzecia: O wewnętrznym ukojeniu, Rozdział XV: Jak należy się zachowywać i co mówić w każdym pożądaniu rzeczy doczesnych. (Tekst na podstawie tradycyjnego przekładu polskiego).