Akt zawierzenia rodziny św. Andrzejowi Boboli
Święty Andrzeju Bobolo, wyznając naszą wiarę, przebaczając sobie wzajemnie wszystkie urazy, słabości i wady, pragniemy zawierzyć Tobie nas samych, naszą rodzinę i nasz dom.
Miej w opiece naszą wiarę, bądź na straży chrześcijańskiej miłości, broń przed lekceważeniem Bożych przykazań, pobudzaj do coraz gorliwszego życia chrześcijańskiego. Ty jesteś mocny Bogiem, dlatego z nadzieją powierzamy się Tobie i chcemy być otoczeni Twoją szczególną opieką. Prowadź nas do Jezusa i Maryi. Pomóż nam kochać Kościół, byśmy w nim jak najlepiej wypełniali wolę Bożą.
Chcemy modlitwą pomóc naszej parafii. Obejmujemy swą intencją naszych kapłanów, osoby konsekrowane i każdą chrześcijańską rodzinę. Wołamy o pomoc dla chorych i zagubionych. Pragniemy, byś modlił się za nasze dzieci, naszą młodzież, nasze małżeństwa oraz za osoby samotne.
Poprzez te słowa pragniemy odnowić nasze chrześcijańskie powołanie i trwać w tym dobru, które stało się udziałem naszego domu. Skieruj nasze myśli, pragnienia, czyny i słowa ku chwale Bożej i czci Matki Niepokalanej. Niech nasze życie, po spotkaniu z Tobą, będzie żywym świadectwem przeżywania godności dziecka Bożego i szukania zbawienia w Kościele Chrystusa, naszego Pana.
Który żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Akt zawierzenia rodziny św. Andrzejowi Boboli. Jest to głęboki w treści tekst modlitewny, spopularyzowany w XX wieku przez środowiska jezuickie i odmawiany często w sanktuariach patrona Polski. Modlitwa ta doskonale sprawdza się w codziennym życiu, gdy prosimy o pomoc w przezwyciężeniu kryzysów, budowaniu zgody i wzajemnym przebaczaniu domowych urazów.
Źródło: Opracowanie własne na podstawie tradycji jezuickiej, Modlitewnik do św. Andrzeja Boboli, Wydanie z XX wieku