Święty Piotr Chryzolog – Biskup o Złotych Ustach

Od skromnego diakona do stolicy cesarstwa

Historia, jaką pozostawił po sobie Święty Piotr Chryzolog, zaczyna się około 380 roku we włoskim mieście Imola. Wychowywał się pod czujnym okiem miejscowego biskupa Korneliusza, który nie tylko wykształcił młodego chłopca, ale zaszczepił w nim głęboką miłość do Pisma Świętego. To właśnie Korneliusz wyświęcił go na diakona. Piotr od najmłodszych lat wyróżniał się niezwykłą skromnością i wielką dojrzałością duchową. Gdy na początku V wieku miasto Rawenna stało się nową stolicą Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego, nikt nie przypuszczał, że skromny duchowny stanie się wkrótce jedną z najważniejszych postaci całego chrześcijańskiego świata.

Gdy zmarł dotychczasowy zarządca diecezji w Rawennie, delegacja mieszkańców wraz z diakonem Piotrem udała się do Rzymu, aby uzyskać zatwierdzenie dla nowo wybranego biskupa. Jak głosi tradycja, papież Celestyn I miał jednak w nocy widzenie, w którym Święty Piotr i Święty Apolinary wskazali mu młodego towarzysza delegacji jako czowieka wybranego przez Boga. Papież bez wahania wyznaczył więc Piotra na nowej stolicy biskupiej. Choć decyzja ta zaskoczyła wszystkich, czas szybko pokazał, jak znakomity był to wybór.

Słowa jak złoto, czyli skąd wziął się przydomek Chryzolog

Nowy pasterz objął swoją diecezję z ogromną energią. Rawenna w owym czasie była pogańsko-chrześcijańską metropolią, w której dworski przepych mieszał się z resztkami dawnych zabobonów. Młody biskup natychmiast zyskał serca wiernych swoją niezwykłą prostotą i bezkompromisową postawą. Głównym narzędziem jego posługi stały się homilie. Przejmujące i krótkie kazania świętego Piotra Chryzologa przyciągały tłumy – od zwykłych żebraków po samą cesarzową Gallę Placydię. Biskup mówił prosto z serca, unikał zawiłego akademickiego wywodu i potrafił w kilku minutach zamknąć całą głębię Ewangelii.

To właśnie ze względu na niezwykłe piękno i treść jego wypowiedzi nadano mu przydomek Chryzolog, co z języka greckiego oznacza dosłownie „Złotousty” lub „Mówiący Złotymi Słowami”. Bogaty życiorys świętego Piotra Chryzologa to nie tylko opowieść o pięknych słowach, ale przede wszystkim o odważnych czynach. Biskup budował liczne kościoły, opiekował się ubogimi i stanowczo zwalczał pogańskie zwyczaje, które wciąż uderzały w godność człowieka. Zawsze przypominał, że prawdziwa chrześcijańska wiara musi przejawiać się w miłosierdziu wobec najsłabszych.

Niezłomny obrońca prawdy i wieczne dziedzictwo

W czasach wielkich sporów teologicznych odnośnie do natury Jezusa Chrystusa, głos Rawenny brzmiał czysto i donośnie. Zachowane do naszych czasów teksty pokazują, jak wielkim szacunkiem darzył go cały ówczesny Kościół. Gdy jeden ze wschodnich mnichów, Eutyches, szukał u niego poparcia dla swoich kontrowersyjnych poglądów, biskup odpisał mu krótko, że w sprawach wiary należy słuchać przede wszystkim Biskupa Rzymu, ponieważ św. Piotr nadal żyje i działa na swojej stolicy.

Przeczuwając zbliżający się koniec ziemskiej drogi, powrócił do swojego rodzinnego miasta Imoli. Zmarł podczas modlitwy w tamtejszej bazylice około 450 roku. Przez wieki jego myśl kształtowała kolejne pokolenia duszpasterzy, aż w XVIII wieku papież ogłosił, że Doktor Kościoła Piotr Chryzolog dołącza do grona najważniejszych autorytetów katolickiej doktryny. Pamięć o nim trwa do dziś, a wierni na całym świecie chętnie szukają u niego wsparcia w odważnym głoszeniu prawdy i opieraniu się pokusom współczesnego świata.