Święty Marceli I
-
Wspomnienie: 16 stycznia
-
Patron: stajennych, masztalerzy, hodowców koni
-
Atrybuty: osioł, żłób, konie, strój papieski
-
Kanonizacja: Święty wyniesiony na ołtarze w pierwszych wiekach chrześcijaństwa (kult odwieczny)
Święty Marceli był odważnym przywódcą Kościoła, który za swoją wierność zasadom został skazany na upokarzającą pracę w stajni, gdzie dokonał żywota.
Święty Marceli – papież wygnany do stajni
Św. Marceli stanął na czele Kościoła w jednym z najtrudniejszych momentów w historii chrześcijaństwa. Wybrano go na stolicę Piotrową dopiero w 308 roku, po długim wakacie spowodowanym krwawymi prześladowaniami za czasów cesarza Dioklecjana. Jako papież Marceli I stanął przed trudnym zadaniem odbudowy struktur kościelnych i zreorganizowania parafii rzymskich.
Życiorys św. Marcelego naznaczony jest bezkompromisową postawą wobec tzw. "lapsi" – chrześcijan, którzy wyparli się wiary w obliczu zagrożenia życia, a później chcieli wrócić do Kościoła bez pokuty. Papież nakazał im surowe zadośćuczynienie, co wywołało zamieszki w Rzymie. Cesarz Maksencjusz, chcąc uciszyć spory, aresztował duchownego. Według podań, cesarz zamienił kościół w stajnię poczty cesarskiej i zmusił papieża do oporządzania zwierząt.
Ten niezłomny duchowny, dziś czczony jako patron dnia 16 stycznia, zmarł z wycieńczenia i trudów, jakich doświadczył, pracując jako prosty stajenny. Jego ofiara sprawiła, że stał się naturalnym orędownikiem osób pracujących ze zwierzętami, a historia zapamiętała go jako patrona stajennych i hodowców koni.