Święty Kajetan z Thieny – Patron Poszukujących Pracy
-
Wspomnienie: 7 sierpnia
-
Patron: Poszukujących pracy, bezrobotnych, bankowców, finansistów, osób zmagających się z długami, a także mężów stanu oraz Zakonu Kleryków Regularnych (teatynów).
- Atrybuty: Dzieciątko Jezus na rękach, lilia (symbol czystości), krzyż, czaszka (symbol pokuty), otwarta księga Ewangelii oraz różaniec.
- Kanonizacja: 12 kwietnia 1671 roku przez papieża Klemensa X.
Życie pełne zaufania Opatrzności: Jak doktor praw stał się "łowcą dusz"
Od sukcesów na dworze papieskim do wyboru drogi pokory
Kiedy w 1480 roku w Vicenzie na świat przychodził mały Kajetan, nic nie wskazywało na to, że przejdzie do historii jako symbol ubóstwa. Pochodził z wybitnego i bardzo zamożnego rodu hrabiowskiego Thiene. Posiadał niezwykły talent do nauk humanistycznych – na uniwersytecie w Padwie uzyskał z odznaczeniem doktorat z prawa cywilnego i kanonicznego. Jego błyskotliwe wykształcenie otworzyło mu drzwi do wielkiej kariery. Młody prawnik przeniósł się do Rzymu, gdzie sam papież Juliusz II mianował go swoim prywatnym sekretarzem i protonotariuszem apostolskim.
Jednak wystawne życie i dyplomatyczne intrygi rzymskiego dworu nie przynosiły mu satysfakcji. Po śmierci papieża zrezygnował z wysokich stanowisk, postanawiając przyjąć święcenia kapłańskie w 1516 roku. Zamiast obracania się wśród elit, założył w Rzymie i innych miastach Włoch Bractwo Boskiej Miłości. Osobiście pielęgnował chorych w szpitalach dla nieuleczalnie chorych, sprzątał sale i karmił tych, od których odwrócił się świat.
Nowa wizja kapłaństwa i całkowite zawierzenie Opatrzności
XVI-wieczna Europa przeżywała potężne wstrząsy społeczne i religijne. Święty Kajetan z Thiene rozumiał, że najskuteczniejszą odpowiedzią na moralne zepsucie nie są proste narzekania, ale przykład własnego, świętego życia. Wraz z kilkoma przyjaciółmi (w tym z Gian Pietro Carafą, późniejszym papieżem Pawłem IV) założył Zgromadzenie Kleryków Regularnych, zwanych później teatynami.
Zakonnicy ci składali surowe śluby ubóstwa. Co wyjątkowe, Kajetan zabronił swoim braciom nie tylko posiadania majątku, ale nawet... żebractwa! Teatyni nie mogli prosić o jałmużnę – mieli żyć wyłącznie z tego, co ludzie dobrowolnie im ofiarują, czerpiąc z ewangelicznego przesłania: „Przypatrzcie się ptakom podniebnym...”. Zdumiewająca ufność w pomoc z Nieba działała cuda. Choć często nie mieli nic do jedzenia, w niewyjaśniony sposób na ich stole zawsze pojawiał się chleb. Z tego powodu święty Kajetan stał się synonimem wiary w to, że Bóg nigdy nie zostawia człowieka bez wsparcia w sprawach codziennego utrzymania.
Twórca banku dla ubogich i patron poszukujących pracy
Aby zrozumieć, czego patronem jest święty Kajetan, warto przyjrzeć się jego niezwykłym działaniom społeczno-gospodarczym w Neapolu. Widząc, jak lichwiarze bezlitośnie wykorzystują ludzi w trudnej sytuacji materialnej, pobierając ogromne odsetki od pożyczek, kapłan postanowił temu przeciwdziałać. Z jego inicjatywy powstały tak zwane Monts de Piété – instytucje udzielające ubogim bezprocentowych lub nisko oprocentowanych pożyczek pod zastaw drobnych przedmiotów.
Z tej chrześcijańskiej inicjatywy z czasem wyrósł potężny Bank Neapolitański (Banco di Napoli). Kajetan pokazał, że ekonomia może mieć ludzką, pełną miłosierdzia twarz. Służył każdemu, kto stracił pracę, majątek lub nadzieję. Gdy w 1547 roku w Neapolu wybuchły krwawe zamieszki domowe, udręczony kapłan ofiarował swoje życie Bogu w intencji pokoju. Zmarł 7 sierpnia tego samego roku, a w mieście natychmiast ustały walki. Od tamtej pory wierni od wieków wypraszają liczne cuda za wstawiennictwem świętego Kajetana, modląc się o ratunek w sprawach finansowych.