Święty Augustyn z Hippony: Genialny Filozof i Nawrócony Grzesznik
-
Wspomnienie: 28 sierpnia
-
Patron: Teologów, filozofów, wydawców, drukarzy, piwowarów, osób poszukujących Boga oraz nawróconych grzeszników.
- Atrybuty: Płonące serce (często przebite strzałą), księga, gęsie pióro, laska biskupia (pastorał), mitra oraz dziecko przelewające wodę muszlą na brzegu morza.
- Kanonizacja: Pre-kongregacyjna (zatwierdzona tradycją Kościoła); ogłoszony Doktorem Kościoła w 1298 roku przez papieża Bonifacego VIII.
Życiorys świętego Augustyna z Hippony: Od burzliwej młodości do biskupiego tronu
Burzliwa młodość i poszukiwanie sensu w świecie
Aby w pełni zrozumieć, kim był święty Augustyn z Hippony, należy cofnąć się do IV wieku, do afrykańskiego miasta Tagasta. Urodzony w 354 roku syn poganina Patrycjusza i pobożnej chrześcijanki, świętej Moniki, od najmłodszych lat odznaczał się niezwykłym talentem retorycznym i głodną wiedzy duszą. Posiadał jednak również temperament, który wielokrotnie sprowadzał go na manowce. W młodości ulegał ziemskim uciechom, prowadził rozwiązłe życie i związał się z kobietą, z którą miał syna Adeodata.
Kiedy analizujemy życiorys świętego Augustyna z Hippony, widzimy człowieka nienasyconego, który szukał odpowiedzi na fundamentalne pytania o sens cierpienia i zła. Przez dziewięć lat był związany z sektą manichejczyków, lecz jej nauki nie przyniosły mu ukojenia. Wyjechał do Rzymu, a następnie do Mediolanu, gdzie objął posadę państwowego nauczyciela retoryki. To właśnie tam jego życiowa ścieżka przecięła się z wybitnym biskupem Ambrożym.
Przełomowy moment i spektakularne nawrócenie świętego Augustyna
Intelektualny kunszt i kazania Ambrożego sprawiły, że dotychczasowe przekonania Augustyna zaczęły kruszeć. Kluczowy moment nadszedł późnym latem 386 roku w mediolańskim ogrodzie. Przeżywający głęboki kryzys duchowy 32-letni retor usłyszał dziecięcy głos śpiewający słowa: Tolle, lege! („Bierz i czytaj!”). Otworzył wówczas przypadkowo Listy Świętego Pawła i natrafił na fragment wzywający do odrzucenia rozpusty i przyobleczenia się w Chrystusa.
To niezwykłe nawrócenie świętego Augustyna natychmiast odmieniło jego serce. W Wigilię Paschalną 387 roku przyjął chrzest z rąk Ambrożego. Po śmierci matki powrócił do Afryki, gdzie sprzedał majątek, rozdał pieniądze ubogim i założył wspólnotę monastyczną. Mieszkańcy Hippony szybko dostrzegli jego mądrość – wyświęcono go na kapłana, a wkrótce został biskupem tego miasta, służąc wiernym aż do śmierci w 430 roku.
Wyznania świętego Augustyna i spuścizna Doktora Kościoła
Owoce duchowej i intelektualnej pracy Biskupa z Hippony ukształtowały chrześcijańską myśl na kolejne stulecia. To właśnie arcydzieło literatury światowej, jakim są Wyznania świętego Augustyna, otworzyło przed czytelnikami najgłębsze zakamarki ludzkiej duszy, stanowiąc bezkompromisowy rozrachunek z własną przeszłością. Zastanawiając się, czego patronem jest święty Augustyn, warto pamiętać, że otacza on opieką nie tylko teologów czy pisarzy, ale przede wszystkim ludzi, którzy tak jak on przechodzą przez duchowe ciemności i poszukują Prawdy.