Święta Lea z Rzymu

Święta Lea z Rzymu urodziła się w zamożnej, rzymskiej rodzinie arystokratycznej. Na początku jej życie niczym nie różniło się od życia innych zamożnych kobiet w tamtej epoce – otaczały ją luksus, służba i bogactwo. Zawarła odpowiednie dla swojego stanu małżeństwo, jednak jej szczęście nie trwało długo, gdyż w młodym wieku straciła męża. To dramatyczne wydarzenie całkowicie odmieniło jej serce. Choć jako majętna i wciąż młoda kobieta miała przed sobą perspektywę kolejnego bogatego ożenku, Lea zrezygnowała ze świata pełnego przepychu.

Pod wpływem nauk św. Hieronima, dołączyła do grupy pobożnych rzymskich matron, którym przewodziła inna znana święta, Marcela. Lea rozdała cały swój ogromny majątek ubogim, a bogate, jedwabne stroje zamieniła na szorstki, zgrzebny habit. Zamieszkała w małej wspólnocie przypominającej dzisiejszy klasztor, stając się z czasem jego przełożoną (matką). Uczyła inne kobiety pokory, a noce spędzała na długich modlitwach i czuwaniach, stając się wzorem życia w duchu ewangelicznego ubóstwa.

Jako oficjalna patronka wdów, święta przypomina nam, że trudne doświadczenia życiowe, takie jak strata bliskiej osoby, mogą stać się początkiem głębokiej przemiany duchowej i oddania się służbie innym. Kiedy w kalendarzu liturgicznym przypada na 22 marca wspomnienie tej niesamowitej kobiety, warto zatrzymać się na chwilę i docenić siłę charakteru, jaką wykazała się, porzucając wygody dla wyższych, duchowych wartości. Zmarła w 384 roku, otoczona powszechnym szacunkiem i opinią świętości, którą zachowała w czystości aż do samego końca.