Święta Agnieszka Rzymianka

Historia Świętej Agnieszki to jedna z najbardziej poruszających opowieści wczesnego chrześcijaństwa, nierozerwalnie związana z okresem krwawych prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana na przełomie III i IV wieku. Urodzona w zamożnej rzymskiej rodzinie, Agnieszka od najmłodszych lat wyróżniała się nie tylko urodą, ale przede wszystkim głęboką pobożnością. Złożyła prywatny ślub czystości, oddając swoje serce wyłącznie Jezusowi Chrystusowi.

Gdy miała zaledwie dwanaście lub trzynaście lat, o jej rękę zaczął ubiegać się syn prefekta Rzymu. Święta Agnieszka stanowczo odrzuciła propozycję małżeństwa, deklarując, że jest już poślubiona Bogu. Urażony odrzuceniem zalotnik oskarżył ją o bycie chrześcijanką, co w tamtych czasach równało się wyrokowi śmierci. Postawiona przed sądem, mimo młodego wieku, wykazała się heroiczną postawą. Sędzia, chcąc złamać jej opór, kazał obnażyć ją publicznie i wtrącić do domu publicznego. Według tradycji, w cudowny sposób jej włosy urosły błyskawicznie, okrywając jej ciało płaszczem i chroniąc jej skromność, a żaden z mężczyzn nie śmiał jej dotknąć.

Wściekli oprawcy skazali ją na spalenie na stosie. Przekazy mówią, że płomienie rozstąpiły się, nie czyniąc jej krzywdy, co jeszcze bardziej rozwścieczyło prześladowców. Ostatecznie, patronka dnia 21 stycznia zginęła od ciosu mieczem w gardło, do końca zachowując spokój i modląc się za swoich katów. Jej męczeńska śmierć, poniesiona w tak młodym wieku, wstrząsnęła Rzymem i natychmiast stała się fundamentem jej kultu. Święty Ambroży napisał o niej: "W jednej ofierze - dwojakie męczeństwo: czystości i wiary".

Jej grób znajduje się w rzymskich katakumbach przy Via Nomentana, nad którymi wzniesiono bazylikę Sant’Agnese fuori le mura. Jest ona jedną z najbardziej czczonych świętych w Kościele katolickim i prawosławnym.