Św. Hilary z Poitiers
-
Wspomnienie: 13 stycznia
-
Patron: Miasta Poitiers, dzieci mających trudności w nauce, osób ukąszonych przez węże; wzywany przeciwko bólom reumatycznym.
-
Atrybuty: Księga, pióro, laska pasterska, wąż lub smok u stóp (symbolizujący herezję), trójkąt (symbol Trójcy Świętej).
-
Kanonizacja: Kult od starożytności; ogłoszony Doktorem Kościoła przez papieża Piusa IX w 1851 roku.
Niezłomny intelektualista i „Młot na Arian”, który stał się filarem ortodoksji Zachodu. Jego historia to dowód na to, że prawdziwa mądrość rodzi się z poszukiwania Prawdy.
Życiorys Św. Hilarego – Od pogańskiego filozofa do Obrońcy Wiary
Św. Hilary z Poitiers urodził się około 315 roku w zamożnej, pogańskiej rodzinie arystokratycznej. Otrzymał gruntowne wykształcenie retoryczne i filozoficzne. Jego droga do świętości nie była oczywista – do wiary chrześcijańskiej doprowadziły go intelektualne poszukiwania sensu życia oraz lektura Pisma Świętego, w szczególności Ewangelii św. Jana. Chrzest przyjął jako dorosły człowiek, mając około 30 lat, co w tamtych czasach było świadomym aktem odwagi.
Jako patron dnia 13 stycznia, wspominamy go przede wszystkim jako biskupa Poitiers, którym został wybrany przez lud ok. 350 roku, mimo że był żonaty i miał córkę (wówczas celibat nie był jeszcze bezwzględnie wymagany na Zachodzie). Jego posługa przypadła na trudny czas sporów ariańskich – herezji podważającej boskość Jezusa. Hilary stanowczo sprzeciwił się cesarzowi Konstancjuszowi II, który popierał arianizm. Za swoją nieustępliwość został skazany na wygnanie do Frygii (dzisiejsza Turcja).
To właśnie na wygnaniu powstały jego najważniejsze dzieła, w tym traktat „O Trójcy Świętej” (De Trinitate). Paradoksalnie, banicja pozwoliła mu zgłębić teologię Wschodu, co uczyniło go pomostem między tradycją łacińską a grecką. Zyskał przydomek „Atanazego Zachodu” oraz „Młota na Arian”. Po powrocie z wygnania kontynuował walkę o czystość doktryny aż do śmierci w 367 roku. Dziś, jako Doktor Kościoła, jest wzorem łączenia głębokiej wiary z potęgą intelektu.