Święty Ryszard z Chichester: Niezwykły Biskup i Jego Cuda

Święty Ryszard z Chichester, znany również jako Ryszard de Wych, przyszedł na świat w 1197 roku w Droitwich, w Anglii. Pochodził z dość zamożnej rodziny, jednak wczesna śmierć rodziców sprawiła, że majątek podupadł. Zanim Ryszard zdobył wykształcenie, musiał ciężko pracować fizycznie na roli swojego brata, aby uratować rodzinne ziemie przed ruiną. Nauczył się wtedy pokory, szacunku do ciężkiej pracy i miłości do prostych ludzi. To właśnie z powodu tych wczesnych doświadczeń z końmi i wozami, ten wspaniały duchowny to dzisiaj znany patron woźniców i rolników.

Gdy farma stanęła na nogi, Ryszard przekazał ją bratu i wyruszył na studia. Kształcił się na najbardziej prestiżowych uniwersytetach tamtych czasów – w Oksfordzie, Paryżu oraz Bolonii. Choć był niezwykle utalentowany, żył w wielkim ubóstwie. Podobno z dwójką swoich przyjaciół z pokoju dzielił jedną tunikę, przez co na wykłady musieli uczęszczać na zmianę. Bogaty życiorys biskupa Ryszarda pokazuje jednak, że braki materialne nigdy nie osłabiły jego zapału do nauki i głębokiej wiary. Został nawet kanclerzem Uniwersytetu w Oksfordzie, a później bliskim współpracownikiem arcybiskupa Canterbury.

Przełomowym momentem w jego życiu był rok 1244, kiedy to został wybrany na biskupa Chichester. Niestety, król Anglii Henryk III stanowczo sprzeciwił się tej nominacji, konfiskując cały majątek diecezji i zabraniając komukolwiek udzielania Ryszardowi schronienia. Przez dwa lata biskup był bezdomny na własnym terytorium. Wędrował pieszo od wioski do wioski, odwiedzając wiernych, nauczając i dzieląc się tym, co sam otrzymał z jałmużny. Ta trudna historia świętego Ryszarda udowadnia, jak niezłomnym był człowiekiem. Zamiast rezydować w pałacach, żył pośród najbiedniejszych, co zaskarbiło mu ogromną miłość zwykłych ludzi.

Dopiero interwencja samego papieża zmusiła króla do zwrócenia majątku kościelnego. Ryszard, jako pełnoprawny biskup, zasłynął z ogromnego miłosierdzia. Był niezwykle hojny dla biednych, fundował szpitale i domy dla sierot, a jednocześnie sam prowadził bardzo surowe, wręcz ascetyczne życie. Wiele opowieści mówi o jego cudach – potrafił rzekomo rozmnożyć chleb podczas wielkiego głodu, aby nakarmić tłumy, a także uzdrawiać chorych. Zmarł 3 kwietnia 1253 roku. Jeśli więc zastanawiasz się, jaki święty 3 kwietnia odbiera cześć w Kościele, jest to właśnie ten pokorny angielski biskup, którego mądrość i dobroć do dziś stanowią wzór do naśladowania.