Modlitwa, gdy czuję się odrzucony

Ojcze mój, który jesteś w niebie, jakże dobrze i słodko jest wiedzieć, że Ty jesteś moim Ojcem, a ja Twoim dzieckiem!

Przede wszystkim wtedy, gdy niebo mojej duszy jest czarne i mój krzyż zbyt ciężki, czuję potrzebę, by Ci powiedzieć: Ojcze, wierzę w Twoją miłość do mnie! Tak, wierzę, że Ty jesteś dla mnie Ojcem w każdej chwili mego życia i że ja jestem Twoim dzieckiem!

Wierzę, że kochasz mnie miłością nieskończoną! Wierzę, że czuwasz nade mną w dzień i w nocy i że nawet włos z głowy mi nie spadnie bez Twojego przyzwolenia! Wierzę, że w Twojej nieskończonej Mądrości wiesz lepiej niż ja, co jest dla mnie pożyteczne! Wierzę, że w Twojej nieskończonej Mocy wyprowadzasz dobro nawet ze zła! Wierzę, że w Twojej nieskończonej Dobroci sprawiasz, iż wszystko służy dobru tych, którzy Cię miłują; i pod dłońmi, które uderzają, całuję Twoją dłoń, która leczy!

Wierzę, lecz pomnóż moją wiarę, a zwłaszcza moją nadzieję i moją miłość! Naucz mnie zawsze widzieć Twoją miłość jako moją przewodniczkę w każdym wydarzeniu mojego życia. Naucz mnie oddawać się Tobie jak dziecko w ramiona matki.

Ojcze, Ty wiesz wszystko, Ty widzisz wszystko, Ty znasz mnie lepiej, niż ja znam samego siebie: Ty wszystko możesz i Ty mnie kochasz!

Ojcze mój, ponieważ chcesz, abyśmy zawsze uciekali się do Ciebie, oto z ufnością proszę Cię wraz z Jezusem i Maryją o łaskę, której mi tak potrzeba (wymienić prośbę o uleczenie rany odrzucenia).

Ofiaruję Ci w tej intencji, jednocząc się z Ich Najświętszymi Sercami, wszystkie moje modlitwy, ofiary i upokorzenia, wszystkie moje czyny i większą wierność moim obowiązkom. Daj mi światło, łaskę i siłę Ducha Świętego! Amen.