Akt poświęcenia się Męce Pańskiej
Panie Jezu Chryste, Zbawicielu mój! Pragnąc nade wszystko chwały Ojca Twego Niebieskiego i zbawienia dusz, poświęcam się całkowicie i nieodwołalnie czci Twojej Najświętszej Męki.
Chcę, aby każda chwila mojego życia była nieustannym aktem miłości i wdzięczności za to wszystko, co dla mnie wycierpiałeś.
Poświęcam Ci, Panie, mój rozum, aby zawsze pamiętał o Twoich boleściach. Poświęcam Ci moją wolę, aby pragnęła tylko tego, co jest zgodne z wolą Twoją, objawioną na Krzyżu. Poświęcam Ci moje serce, aby biło miłością do Ciebie, któryś nas do końca umiłował.
Ofiaruję Ci, Jezu, wszystkie moje trudy, cierpienia, choroby i przeciwności, łącząc je z Twoją Męką na odpuszczenie grzechów moich i całego świata. Niech Twoje Święte Rany będą dla mnie schronieniem, a Twoja Najdroższa Krew niech mnie obmywa i uświęca.
Przyjmij, o Najsłodszy Jezu, ten mój akt oddania i spraw, abym wiernie trwając przy Tobie w czasie próby, zasłużył na udział w Twoim Zmartwychwstaniu.
Amen.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Akt poświęcenia się Męce Pańskiej to tradycyjna modlitwa pasyjna, wywodząca się z duchowości pierwszej połowy XX wieku. Tekst ten jest doskonałą pomocą w głębokim przeżywaniu Wielkiego Postu oraz w chwilach osobistego cierpienia, pozwalając złączyć własny krzyż z ofiarą Zbawiciela.
Źródło: Opr. zbiorowe, Skarbiec Modlitw i Pieśni Kościelnych, Katowice, 1934 r. (tekst uwspółcześniony)