Akt osobistego uznania Jezusa za Pana i Zbawiciela
Panie Jezu, potrzebuję Cię. Dziękuję Ci, że umarłeś na krzyżu za moje grzechy.
Otwieram Ci drzwi mojego życia i przyjmuję Cię jako mojego Zbawiciela i Pana. Dziękuję Ci, że przebaczyłeś moje grzechy i dałeś mi życie wieczne.
Zapanuj nad moim życiem i uczyń mnie takim, jakiego mnie pragniesz. Amen.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Akt osobistego uznania Jezusa za Pana i Zbawiciela to jedna z fundamentalnych modlitw kerygmatycznych w Kościele katolickim, szczególnie rozpowszechniona przez Ruch Światło-Życie (Oaza) oraz duszpasterstwa ewangelizacyjne. Nie jest to zwykła formuła dewocyjna, lecz świadoma decyzja woli – moment, w którym człowiek "otwiera drzwi" (zob. Ap 3, 20) i zaprasza Chrystusa, aby zasiadł na tronie jego życia. Modlitwa ta stanowi często punkt zwrotny w nawróceniu, będąc odpowiedzią na usłyszenie Dobrej Nowiny o Bożej miłości i odkupieniu.
Źródło: Ks. Franciszek Blachnicki, "Cztery Prawa Duchowego Życia", Wydawnictwo Światło-Życie, Krościenko nad Dunajcem (wielokrotne wznowienia, np. w materiałach formacyjnych I stopnia ONŻ).