Modlitwa o wyobraźnię miłosierdzia
Dopomóż mi, Panie, aby oczy moje były miłosierne, bym nigdy nie podejrzewała i nie sądziła z pozorów zewnętrznych, ale upatrywała to, co piękne w duszach bliźnich, i przychodziła im z pomocą.
Dopomóż mi, aby słuch mój był miłosierny, bym skłaniała się do potrzeb bliźnich, by uszy moje nie były obojętne na bóle i jęki bliźnich.
Dopomóż mi, Panie, aby język mój był miłosierny, bym nigdy nie mówiła ujemnie o bliźnich, ale dla każdego miała słowo pociechy i przebaczenia.
Dopomóż mi, Panie, aby ręce moje były miłosierne i pełne dobrych uczynków, bym tylko umiała czynić dobrze bliźniemu, a na siebie przyjmować cięższe, mozolniejsze prace.
Dopomóż mi, aby nogi moje były miłosierne, bym zawsze śpieszyła z pomocą bliźnim, opanowując swoje własne znużenie i zmęczenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w usłużności bliźnim.
Dopomóż mi, Panie, aby serce moje było miłosierne, bym czuła ze wszystkimi cierpieniami bliźnich. Nikomu nie odmówię serca. Obcować będę szczerze nawet z tymi, o których wiem, że nadużywać będą dobroci mojej, a sama zamknę się w Najmiłosierniejszym Sercu Jezusa. O własnych cierpieniach będę milczeć. Niech odpocznie miłosierdzie Twoje we mnie, o Panie mój.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Modlitwa o wyobraźnię miłosierdzia św. Siostry Faustyny to jeden z najpiękniejszych fragmentów jej "Dzienniczka". Święta Mistyczka prosi w nim Boga o łaskę przemiany własnego wnętrza, aby każde jej spojrzenie, słowo i czyn były odbiciem dobroci Jezusa. Ta modlitwa o miłosierdzie jest doskonałym drogowskazem duchowym, który uczy uważności na potrzeby drugiego człowieka i walki z obojętnością.
Źródło: św. s. Faustyna Kowalska, Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej, nr 163, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 2001.