Akt osobistego oddania się Matce Bożej
Matko Boża, Niepokalana Maryjo! Tobie poświęcam ciało i duszę moją, wszystkie modlitwy i prace, radości i cierpienia, wszystko, czym jestem i co posiadam. Ochoczym sercem oddaję się Tobie w niewolę miłości. Pozostawiam Ci zupełną swobodę posługiwania się mną dla zbawienia ludzi i ku pomocy Kościołowi świętemu, którego jesteś Matką. Chcę odtąd wszystko czynić z Tobą, przez Ciebie i dla Ciebie. Wiem, że własnymi siłami niczego nie dokonam. Ty zaś wszystko możesz, co jest wolą Twojego Syna, i zawsze zwyciężasz. Spraw więc, Wspomożycielko wiernych, by moja rodzina, parafia i cała Ojczyzna były rzeczywistym Królestwem Twego Syna i Twoim. Amen.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Akt osobistego oddania się Matce Bożej to jedna z najważniejszych modlitw w polskiej tradycji katolickiej, często odmawiana jako codzienne odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i wyraz całkowitego zaufania Opatrzności przez ręce Maryi. Jest to modlitwa krótka, lecz treściwa, pozwalająca wiernemu oddać w macierzyńską niewolę miłości swoje ciało, duszę, modlitwy oraz codzienne trudy. Poniżej znajduje się tradycyjny tekst modlitwy, ułożony przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, który stał się kanonem pobożności maryjnej w Polsce.
Źródło: Skarbiec modlitw i pieśni. Wydanie nowe, Wydawnictwo WAM (Księża Jezuici), Kraków 2005. Kuria Metropolitalna w Krakowie, L.dz. 1827/2004, Wikariusz Generalny Bp Jan Szkodoń.