Wypominki za zmarłych – modlitwa przy zapalonym lampionie nagrobnym i jesiennych liściach

Wypominki za zmarłych – modlitwa

☩

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
K: Wspomnij, Panie, na sługi i służebnice Twoje, którzy przed nami odeszli ze znakiem wiary i śpią snem pokoju.
W: Daj im, Panie, wieczne odpoczywanie.
(W tym miejscu wymienia się imiona zmarłych)
Polecamy Bożemu miłosierdziu naszych zmarłych rodziców, krewnych, przyjaciół i dobrodziejów: (wymień imiona…)
K: Zmiłuj się, Panie, nad duszami w czyśćcu cierpiącymi,
W: I odpuść im wszystkie ich winy.
K: Niech odpoczywają w pokoju wiecznym.
W: Amen.
K: Panie, wysłuchaj modlitwy nasze,
W: A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się:
Boże, Dawco przebaczenia i Miłośniku ludzkiego zbawienia, błagamy Twoją nieskończoną dobroć: okaż miłosierdzie naszym zmarłym rodzicom, krewnym, przyjaciołom i dobrodziejom, którzy opuścili ten świat. Spraw za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Zawsze Dziewicy i wszystkich Twoich Świętych, aby oczyszczeni z wszelkich win, stali się uczestnikami wiecznej szczęśliwości w Twoim Królestwie.
Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie,
a światłość wiekuista niechaj im świeci.
Niech odpoczywają w pokoju wiecznym.
Amen.

❤️ Bóg zapłać za wspólną modlitwę.
Pomóż nam rozwijać portal i docierać z modlitwą do kolejnych osób.

Wesprzyj nasze działanie
🙏 Zostaw swoją intencję (Pojawi się na Ścianie Intencji)
💡 Masz już konto w naszym portalu?
Zaloguj się, aby intencja trafiła bezpośrednio do Twojego profilu – będziesz mógł ją w każdej chwili edytować lub odnowić:
⚠️ To imię jest już używane. Dodaj literę nazwiska.

Wypominki za zmarłych – modlitwa to jedna z najstarszych i najgłębiej zakorzenionych w polskim Kościele form modlitwy wstawienniczej za osoby, które zakończyły ziemskie życie. Jej rodowód sięga wczesnochrześcijańskich dyptychów, czyli tabliczek odczytywanych podczas liturgii, na których spisywano imiona żyjących oraz zmarłych członków wspólnoty. Wypominki odmawiane są szczególnie uroczyście przez cały listopad, a w wielu parafiach także w każdą niedzielę przed Mszami świętymi, stanowiąc wyraz miłości i wdzięczności wobec przodków. Wymienienie przed ołtarzem konkretnego imienia i nazwiska przypomina o osobistej godności człowieka i chrześcijańskiej nadziei na zmartwychwstanie ciał. Modlitwa ta jedna zmarłym ulgę w czyśćcowych cierpieniach i otwiera drogę do oglądania Boga twarzą w twarz.
Rodowód liturgiczny: Starożytna tradycja Kościoła (diptycha ecclesiastica), zaadaptowana w polskich rytuałach diecezjalnych oraz agendach nabożeństw żałobnych od średniowiecza po czasy współczesne.
Źródło: Agenda, to jest: Porządek Kościoła Rzymskiego w sprawowaniu Sakramentów i innych ceremonii (tradycyjne polskie edycje rytuałów z XVIII i XIX w.) oraz Obrzędy pogrzebu dostosowane do zwyczajów polskich diecezji (Księgarnia św. Jacka / Wydawnictwo Pallottinum).
Kolekta końcowa: Modlitwa zaczerpnięta z oficjalnego formularza Mszy za zmarłych Mszału Rzymskiego (Deus, veniae largitor et humanae salutis amator…).