Akt zadośćuczynienia Najświętszemu Sercu Jezusowemu
O Jezu Najsłodszy, któremu za miłość bez granic ludzie w niewdzięczny sposób odpłacają tak wielkim zapomnieniem, opuszczeniem i wzgardą, oto my, rzucając się do stóp Twoich ołtarzy, pragniemy w szczególnym hołdzie czci wynagrodzić Ci tę grzeszną oziębłość i krzywdy, jakie ze wszech stron ranią Najmiłościwsze Twoje Serce.
Pamiętając jednak, że i my sami nie zawsze byliśmy wolni od tych niegodziwości, żalem najgłębszym skruszeni, błagamy przede wszystkim o miłosierdzie dla nas samych. Jesteśmy gotowi dobrowolnym zadośćuczynieniem wynagrodzić nie tylko za grzechy, którychśmy się sami dopuścili, ale i za występki tych, co błądząc z dala od drogi zbawienia, albo nie chcą iść za Tobą, Pasterzem i Wodzem, trwając w niewierze, albo podeptawszy obietnice chrztu świętego, zrzucili z siebie najsłodsze jarzmo Twojego prawa.
Za te wszystkie opłakane zbrodnie chcemy Ci zadośćuczynić, a w szczególności pragniemy wynagrodzić za: brak skromności i sromotne postępki w życiu i strojach, za liczne sidła zastawione na niewinne dusze, za gwałcenie dni świętych, za ohydne bluźnierstwa rzucane na Ciebie i na Twoich Świętych, za obelgi miotane na Twego Namiestnika i na stan kapłański, za bezczeszczenie, wreszcie, samym nawet świętokradztwem Sakramentu Boskiej Miłości oraz za publiczne wykroczenia narodów, wyłamujących się spod praw i kierownictwa, któreś Ty ustanowił.
Obyśmy krwią własną mogli zmyć te wszystkie zbrodnie! A tymczasem, by naprawić naruszoną cześć Bożą, składamy Ci to zadośćuczynienie, jakie Ty sam Ojcu ofiarowałeś na krzyżu i które co dzień na ołtarzach ponawiasz, łącząc je z zadośćuczynieniem Bogarodzicy Dziewicy, wszystkich Świętych i pobożnych dusz wiernych.
Z całego serca przyrzekamy, że za pomocą Twojej łaski, według sił naszych, wynagrodzimy za przeszłe własne i cudze grzechy oraz za obojętność na tak wielką Twoją miłość – przez wiarę mocną, obyczaje czyste, a zwłaszcza przez dokładne zachowanie prawa ewangelicznego, prawa miłości. Przyrzekamy również, że według sił nie dopuścimy do nowych zniewag i jak najwięcej dusz pociągniemy do wstępowania w Twoje ślady.
Przyjmij, błagamy, o Najłaskawszy Jezu, za przyczyną Najświętszej Maryi Panny Wynagrodzicielki, ten akt dobrowolnego zadośćuczynienia i racz nas zachować aż do śmierci w wierności Twym obowiązkom i w służbie Twojej przez wielki dar wytrwania, abyśmy wszyscy doszli w końcu do tej ojczyzny, gdzie Ty z Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz, Bóg, na wieki wieków. Amen.
Zostaw swoją intencję
Trafi ona na Ścianę Intencji, gdzie będziemy się wspólnie modlić.
O tej modlitwie:
Akt zadośćuczynienia Najświętszemu Sercu Jezusowemu (rozpoczynający się od słów: „O Jezu Najsłodszy, któremu za miłość bez granic...”) to szczególna modlitwa przepałniająca, mająca na celu wynagrodzenie Zbawicielowi za zapomnienie, zaniedbanie i grzechy, jakimi ludzie obrażają Jego Serce. Modlitwa ta została zalecona wiernym przez papieża Piusa XI w encyklice Miserentissimus Redemptor. Za jej publiczne odmówienie w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa wierni mogą uzyskać odpust zupełny.
Źródło: Skarbiec modlitw i pieśni. Droga do Nieba, Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole 2008 (oraz na podstawie Enchiridion Indulgentiarum – Wykazu Odpustów).

